Week 6: Waarom is mediteren zo moeilijk? (deel 2)

Vorige week hebben we het gehad over beginenthousiasme, motivationeel inkakken en het aanwenden van discipline. Vandaag wil ik stilstaan bij het gevoel van nutteloosheid. De tijd die je besteedt aan meditatie lijkt niets op te leveren; het beoefenen ervan geeft niet onmiddellijk resultaat.

Twee keer per dag mediteren zou je kunnen bezien als tweemaal daags weggegooide tijd. Je gaat namelijk stilzitten terwijl je net zo gemakkelijk ook even de stofzuiger door de kamer had kunnen halen, of de vaatwasser inruimen, of de hond uitlaten, en ga zo maar door. In plaats daarvan ga je op je derrière zitten en richt je de focus op de ademhaling, iets wat niet lukt bovendien. Idiote bezigheid eigenlijk dat mediteren. Ik kan niet anders zeggen.

Toch heeft mediteren wel degelijk een niet te onderschatten meerwaarde. Een soort tegenwicht aan alles wat we serieus nemen en wel belangrijk vinden. Mediteren is bewust kiezen om gedurende korte tijd je hele systeem stil te zetten, gewoon niets doen terwijl er zoveel te doen is. Even recalcitrant zijn tegen alles waarvan je eigenlijk vindt dat het zou moeten gebeuren. Doe die dingen maar eens twee keer per dag niet en merk op dat er niet zoveel gebeurt als je niets doet. Klinkt raar, maar het is heel goed om dit ogenschijnlijke niets doen aan den lijve te ervaren.