Week 45: Eenvoud

Soms valt het niet mee met de eenvoud van meditatie. Mijn hoofd kan zeer druk zijn en ik val dan van de ene gedachte in de andere. Dan raak ik ook wel eens in de verleiding om op zoek te gaan naar een andere aanpak of techniek, op zoek naar de begeerde innerlijke rust.

En toch merk ik dat ik telkens terugkeer naar de eenvoud. Dan moet ik denken aan het verhaal van die abt die een jonge monnik de opdracht geeft om een dag lang naar water op zoek te gaan. De jonge monnik begint gedreven te graven maar na een uurtje vindt hij geen water en dus gaat hij koortsachtig op een andere plek graven. Tegen het einde van de dag is het terrein helemaal omgewoeld maar heeft hij geen water gevonden.
Bij het vallen van de avond komt de abt terug en merkt de vermoeide jonge monnik op die eerlijk meldt dat hij geen water heeft gevonden.
De abt doet hem een suggestie aan de hand: ‘als je nu de hele dag op dezelfde plek had gegraven dan had je zeker water gevonden’.

Dit is één van die oude wijsheden vanuit de meditatie wat me helpt om steeds weer terug te keren naar de eenvoud. Hoe creatief of verheven mijn gedachtespinsels soms ook kunnen zijn, het verliest het steeds weer van de weg van de eenvoud.
Soms zit er ook wat angst onder om echt de weg naar binnen te gaan en dan wil ik liever wat blijven trappelen aan de oppervlakte. Maar in dat opzicht heeft die oude abt gelijk; ga gewoon zitten, zit ontspannen maar met een rechte rug, sluit zachtjes je ogen, richt vriendelijk maar aanhoudend je aandacht op je ademhaling of je mantra en blijf deze eenvoud trouw. En als er afleidingen komen, gewoon steeds weer rustig terugkeren naar je ademhaling of woord.

Eenvoudiger kan meditatie niet zijn en tegelijkertijd is het zo lastig voor onze snelle geesten, maar tegelijk ook zo krachtig. Juist door in te zetten op de eenvoud in de meditatie bereik je zoveel meer diepte in je leven. Blijf graven op die ene plek en ik hoop dat je water mag ontdekken, al was het maar voor heel even…