In stilte stil zitten

Beste lezer,

Tijdens de meditatie is het van belang om rechtop te zitten en zo stil als mogelijk is. Dus niet bewegen, niet krabben als het jeukt, niet onmiddellijk gaan verzitten als het niet helemaal comfortabel voelt, niets van dit alles, de opdracht van mediteren is: aandachtig en alert stil zitten.

Waarom ben ik hierover zo duidelijk? Mediteren is oefenen, mediteren is mentaal trainen, mediteren is investeren in jezelf, mediteren is jezelf ontwikkelen. Als je namelijk alleen maar wat ontspannen gaat zitten, dan is dat uiteraard prima, maar dan heet het geen mediteren. Dat noem je ontspannen of relaxen. Cassianius, een monnik en woestijnvader uit de vierde eeuw, noemde dit de verderfelijke stilte. Het brengt niets, alleen maar meer van hetzelfde.

Mediteren lijkt wel wat op een fysieke training, het is brein fitness. Als je met halters traint dan ben je aan het stoeien met de zwaartekracht die steeds het gewicht naar beneden trekt. In de meditatie is het de voortdurende afleiding die jou steeds afhaalt van je voornemen om bij de ademhaling of de mantra te blijven. En je lichaam kan één grote bron van afleiding zijn doordat een lijf wil bewegen. Je wilt nu eenmaal de jeuk wegkrabben, je wilt gaan verzitten als het ergens knelt, maar je wilt ook gaan bewegen als er onprettige gedachten opkomen zoals een geweten dat knaagt door schuldgevoelens of vanwege de angst voor wat komen gaat. Overigens geldt dit ook voor blijdschap, dan maak je graag een vreugdedansje of iets wat daar op lijkt.

Door op die momenten dat je in beweging wilt komen stil te blijven zitten oefen je in geduld, in relativering, in ervaren dat het een gevoel is dat opkomt en ook weer wegebt. Je leert heel geleidelijk aan om niet meteen te reageren maar eerst even af te wachten, je leert te luisteren. Het grappige is dat meestal eerst de mensen in je directe omgeving ervaren dat er iets ten positieve aan je veranderd is voordat je het zelf opmerkt.

Met aandachtige groet,
John de Vet osb