Week 41: Keuzeloze aandacht

Naarmate een mindfulnesstraining vordert wordt het geleide aspect in de meditaties minder en maakt het gesproken woord plaats voor langere stiltes. Vaak hoor ik dat mensen op zien tegen deze stiltes omdat dan de gedachten opkomen. Gedachten waar je eigenlijk niet op zit te wachten maar die wel verschijnen op het moment dat je alles even stilzet. Hoe ga je daar mee om?

Eén van de manieren is het toepassen van de keuzeloze aandacht. Je beziet je gedachten als wolken die voorbij drijven of als blaadjes die op het water vallen en meegenomen worden door de stroming. Laten we in het kader van de herfst dit laatste voorbeeld maar eens nemen.

Doe je ogen dicht en stel je voor dat je aan de oever van een beekje zit. Op de andere oever van de beek staat een grote boom waarvan de takken over het water hangen. Het is herfst en af en toe valt er een blad van de boom dat naar beneden dwarrelt en op het watervlak belandt. Het blad wordt door de stroom gegrepen en je ziet het wegdrijven. Je blijft het blad volgen tot dat het zo klein geworden is dat je het niet meer ziet. Je blik gaat weer terug naar de boom en het duurt niet lang voordat zich weer opnieuw een blad losmaakt van de overhangende tak, naar beneden dwarrelt en op het wateroppervlak belandt. En ook dit blad wordt steeds kleiner en verdwijnt geleidelijk aan uit beeld.

Zo gaat het ook met onze gedachten. Laat ze maar gerust komen en volg deze zo goed als je kunt zonder er een oordeel aan te verbinden. Laat de tijd z’n werk doen en je zult merken dat deze gedachten vervagen en verdwijnen. En net als de herfstbladeren komt er weer gewoon een nieuwe gedachte op die ook vanzelf weer kleiner en kleiner wordt tot je het niet meer kunt zien. Het zijn maar gewoon gedachten die opkomen en vervagen, opkomen en vervagen…