Accepteren wat er nu is

Beste lezer,

Ervaring leert dat het woord acceptatie heel verschillend wordt ervaren. Er zijn mensen die acceptatie als een logisch gegeven ervaren; anderen willen er niets van weten en zien het als toegeven, als een zwaktebod.

Over het algemeen heeft aanvaarding een vriendelijker klank. Het klinkt een beetje minder als toegeven en meer als berusting. Ergens in berusten is eveneens gewoon accepteren en aanvaarden, maar het heeft tegelijk ook iets van er vrede mee hebben.

Uiteindelijk gaat het er minder om dat het beestje een naam heeft. Het gaat erom dat je innerlijk niet met jezelf aan het ruziën bent over zaken waar je weinig of geen invloed op hebt. Richt je energie beter op datgene waarvan je wel weet dat het je iets oplevert; dat je er iets mee bereikt.

Ik weet zeker dat iedereen die dit leest snapt wat ik bedoel, want dat is wat taal doet. Maar ernaar leven is een andere vaardigheid. Accepteren is zo’n typisch geval van theorie en weerbarstige praktijk. Het leidt nogal eens tot innerlijke strubbelingen. Alleen al het hiervan bewust worden maakt dat je weer een stukje gevorderd bent op jouw persoonlijke pelgrimspad.

Met aandachtige groet,
John de Vet osb