De helft van 72 is 144

Beste lezer,

Wanneer je de meditatiepraktijk serieus neemt dan mediteer je iedere dag, liefst 20 minuten. En als het even kan tweemaal daags deze tijd.

Stel dat je voor de ‘minimale eis’ gaat van 20 minuten mediteren per etmaal, dan besteed je één 72ste deel van de 24 uren aan meditatie. Dit is bruto tijd want door meditatie slaap je beter en dieper, je slaapt ook minder lang en meditatie zorgt ervoor dat je bewuster en effectiever met je tijd omgaat doordat je beter kunt focussen. Het zou dus best kunnen zijn dat je qua netto tijd quitte speelt of zelfs tijdwinst boekt.

Toch lopen we tegen de nodige hindernissen aan die ons afhouden van de dagelijkse meditatietijd. Waarom? Wat maakt dat we veel tijd kunnen steken in andere zaken? In uiterlijk, in verzorging, in sport, fitness, opmaken, etc.? Allemaal buitenkant. En we weten dat er niets zo sterk is als de kracht van binnenuit, ons brein. De slimste is meestal de sterkste.

Als we dit weten, en we weten dit, waarom is het dan zo moeilijk om de vaardigheid van stil zijn te ontwikkelen en bij te houden? Kennelijk spelen hier persoonlijke hindernissen een rol. Maar welke zijn dit? Dat vergt onderzoek. En willen we de tijd nemen voor dit zelfonderzoek?

Vorige week vergeleek ik meditatie met het lopen van een pelgrimspad. En zo is het ook. Mediteren is ergens aan beginnen, op weg gaan en gaandeweg ontdekken. Begin maar eens en ben mild voor jezelf. Wen eerst maar eens aan de dagelijkse discipline en als één 72ste deel nog even lastig is, halveer deze tijd en maak er één 144ste deel van. Tien minuutjes per dag is een goed begin. Succes!

Met aandachtige groet,
John de Vet osb