Second opinion van je gedachten

Beste lezer,

Reageren vanuit je ruggengraad komt vaker voor dan je denkt. Het is een haast instinctieve reactie op basis van heel veel informatie die je in het leven verzameld hebt. Dat begon ooit met DNA-materiaal en geleidelijk aan zijn daar alle indrukken en ervaringen bijgekomen van opvoeding, onderwijs, vrienden, klasgenootjes, collegae, enzovoort.

Dit hele pakket aan indrukken heeft je gevormd tot wat je nu bent: een verzameling van bronnen die je op verschillende diepten van je brein hebt opgeslagen. En afhankelijk van je vermogen tot bewustzijn spreek je een bepaalde laag aan. Denk je dieper na dan overgiet je een reactie met een meer objectieve saus en dus een meer genuanceerde respons, maar reageer je heel primair en direct dan is de kans groter dat je vanuit je heup schiet en een meer subjectief antwoord geeft op wat er van je gevraagd wordt.

Het gaat er niet per se om wat goed of fout is, het gaat erom dat je jezelf er bewust van bent hoe je reageert op wat zich aandient. En op het moment dat je bewust wordt en daar aandacht aan schenkt dan ontstaan er keuzemogelijkheden. En die heb je niet bij primaire reacties.

Tijdens het mediteren oefenen we erin om niet onmiddellijk te reageren op wat er gebeurt. In plaats daarvan blijven we stil zitten en reageren we niet. We laten bestaan wat zich aandient en als we er bewust van zijn dan wenden we de aandacht af, alsof het volstrekt oninteressant is wat we zojuist dachten, en we richten de aandacht op wat er nu is: de ademhaling die je diep in je buik voelt. Al dan niet met het rustig in gedachten opzeggen van een mantra.

Met aandachtige groet,
John de Vet osb