Week 25: Peace Pilgrim, haar keuze voor eenvoud

Lopen zonder enige vorm van bezit en jezelf overgeven aan datgene dat je door de natuur of door de medemens gegeven wordt, dat maakt nederig. Op een tandenborstel, een kam en een pen na, bezat Peace Pilgrim niets. Ze weigerde geld en alles stelde ze ten dienste van de vrede. Het was haar overtuiging dat hoe meer mensen zouden gaan leven naar hun werkelijk innerlijke kompas, des te meer vrede er op aarde zou komen.

Inmiddels zien we overal om ons heen waartoe bezit, hebberigheid en individualisme heeft geleid. De boodschap die Peace Pilgrim door haar levenswijze heeft voorgeleefd is nu misschien wel belangrijker dan ooit.

Tijdens haar wandeltochten had Peace Pilgrim ruim de tijd voor overwegingen. Overwegingen over vrede in het algemeen, maar ook over vrede in jezelf, daar waar de vrede begint. Als zij sprak voor groepen mensen in bibliotheken en scholen, wat steeds meer voorkwam, dan benadrukte zij drie aspecten om te komen tot innerlijke vrede. Het begint met het nemen van voorbereidingen, vervolgens actie ondernemen door je leven te zuiveren en het derde item bestond uit het ervaren van bevrijdingen. We zullen hier de komende weken nader bij stilstaan.

Voor nu nog even terug naar de eenvoud. Peace Pilgrim zei hier het volgende over: “Het vereenvoudigen van je leven is een van de stappen naar innerlijke vrede. Een doorgezette versobering zal een innerlijk en uiterlijk welzijn scheppen dat harmonie brengt in je leven. Voor mij begon dit met de ontdekking van de zinloosheid om meer te bezitten dan ik direct en feitelijk nodig had. Zodra ik mijzelf terug had gebracht naar het niveau van het strikt noodzakelijke, begon ik in mijn leven een wonderbaarlijke harmonie te ervaren tussen innerlijk en uiterlijk welzijn, tussen spiritueel en materieel welzijn.”