Geleid of ongeleid

Beste lezer,

De vraag of meditatie met een praatje moet (geleide meditatie) of zonder praatje (stilte meditatie) is nog weleens onderwerp van discussie. Afgelopen week was dit het geval met een deelneemster in een groep die ik samen met een collega leidt.

Op zichzelf hoeft het helemaal geen discussie te zijn want je doet gewoon wat je zelf prettig vindt, maar toch valt er wel wat over te zeggen.

Buiten de meditatie om, dus gewoon gedurende de dag, hebben we voortdurend gebabbel aan ons hoofd. We denken en we denken veel. Er zijn constant gedachten in ons hoofd. De hele dag door vormt zich taal over van alles wat ons bezighoudt. Kim Nataraja omschrijft dit in haar boek ‘Dans met je schaduw‘ alsof ons brein een boom is vol kwetterende apen. Het gaat maar door en het is nooit stil.

Het goede van geleide meditaties is dat het in het begin richting kan geven aan je meditatie, maar de valkuil is dat je door blijft gaan met het vastklampen aan je behoefte aan afleiding. Met stiltemeditatie vindt veel meer de confrontatie met je eigen apengekwetter plaats en je word je meer en meer bewust van de processen die er spelen. 

Vaak zie je dat mensen die nog niet zo lang met mediteren bezig zijn, kiezen voor geleide meditatie. Nogmaals, dit is prima want het geeft uitleg en biedt inzicht. Echter, het is de bedoeling dat je naarmate je langer mediteert ook meer de stilte toelaat. Als je door blijft gaan met het volgen van geleide meditaties dan kun je je afvragen of je misschien niet aan het doen bent wat je altijd al deed: het in stand houden van je copingmechanismen zonder dit door te hebben. Het resultaat is dan hoogstens ontspanning en je denkt dat je aan het mediteren bent.

Met aandachtige groet,
John de Vet osb