Week 30: Mediteren, een kwestie van steeds weer doen

Met enige regelmaat komt er eventjes de klad in het meditatieritueel van ‘s ochtends en ‘s avonds een stiltemoment houden. De reden hiervan kan heel divers zijn, bijvoorbeeld een vakantieperiode, bezoek van vrienden, of een belangrijke levensgebeurtenis. De ene keer schiet er één enkel meditatiemoment bij in; de andere keer ben je misschien wel een week of langer uit de roulatie. Helemaal niet erg, mits je de zaak weer oppakt. Discipline dus.

Nu is discipline een woord dat geleidelijk aan uit de gratie raakt, evenals het woord ‘moeten’ dat is. Plicht is lastig, recht past ons over het algemeen beter. Toch kunnen we niet zonder een portie discipline want zouden we het mediteren de vrije loop laten, comme si comme ça, net zoals het uitkomt, dan brengt het je weinig.

Discipline gaat hand in hand met mild zijn. Ben voor jezelf vergevingsgezind als het een (paar) keer niet van mediteren komt, en tegelijkertijd wend jezelf steeds opnieuw de discipline aan om de draad weer op te pakken. Hiermee is mediteren een proces dat maar zelden gelijkmatig verloopt. Mediteren is als het leven zelf waar je ook voortdurend schippert tussen discipline enerzijds en het touw weer een beetje laten vieren anderzijds. Belangrijk in dit proces is dat je koers houdt door je kompas te volgen in de richting die je hebt uitgezet.